અક્ષય કુમાર પોતાના જૂના કોમિક અવતારમાં પાછા ફર્યા
લોજિકને થોડીવાર માટે બાજુ પર મૂકી દો તો અક્ષય કુમારની કોમિક ટાઈમિંગ, રવીના ટંડન સાથેની તેમની કેમેસ્ટ્રી અને બાકીના કલાકારોની મસ્તી તમને સતત હસાવતી રહેશે
- Advertisement -
વેલકમ ટુ ધ જંગલ’નો હેતુ માત્ર અને માત્ર મનોરંજન કરવાનો છે અને ફિલ્મ શરૂઆતથી જ આ વાત સ્પષ્ટ કરી દે છે કે અહીં લોજિક પણ રજા પર છે અને હાસ્ય ડ્યુટી પર. લગભગ ત્રણ ડઝન કલાકારોથી સજેલી આ કોમેડી દર થોડી મિનિટે નવું પાત્ર, કોમેડી અને ધમાલ લઈને આવે છે. વાર્તા ઘણીવાર તર્કથી દૂર જરૂર જાય છે, પરંતુ જો તમે લોજિકને થોડીવાર માટે બાજુ પર મૂકી દો તો અક્ષય કુમારની કોમિક ટાઈમિંગ, રવીના ટંડન સાથેની તેમની કેમેસ્ટ્રી અને બાકીના કલાકારોની મસ્તી તમને સતત હસાવતી રહે છે.વાર્તા મોટા ઉદ્યોગપતિ સિંહા (ઝાકિર હુસૈન) થી શરૂ થાય છે, જેને ખબર પડે છે કે સરકાર બદલાયા પછી તેનું કાળું નાણું સરકારી એજન્સીઓના રડાર પર આવવાનું છે. તેનો અંગત સચિવ દુબે (જોની લીવર) સલાહ આપે છે કે બધા પૈસા એક ફ્લોપ ફિલ્મ બનાવવામાં લગાવી દેવામાં આવે, કારણ કે કાળું નાણું ત્યાં ખપાવી શકાય છે. આ પછી, બે નિષ્ફળ નિર્દેશકો દેવ અને દાસ (રાજપાલ યાદવ અને પરેશ રાવલ), ફ્લોપ એક્ટર રાજીવ (અક્ષય કુમાર), નબળી દ્રષ્ટિવાળો સિનેમેટોગ્રાફર (શ્રેયસ તલપડે) અને ઘણા વિચિત્ર કલાકારો સાથે ફિલ્મનું શૂટિંગ શરૂ થાય છે.આ દરમિયાન સિંહાના ઘરે દરોડો પડે છે અને તેની તમામ ગેરકાયદેસર સંપત્તિ જપ્ત થઈ જાય છે. હવે તેની પાસે છેલ્લી આશા આ ફિલ્મ જ બચે છે. તે દુબેને આદેશ આપે છે કે કોઈપણ વધારાના બજેટ વિના એક જ દિવસમાં ફિલ્મ પૂરી કરવી પડશે, એટલે કે ‘જુગાડ’ જ અસલી હીરો છે. આ જ મજબૂરીમાં આખી ટીમ બોર્ડર પર આવેલા આઝાદગંજ ગામ પહોંચે છે.અહીં ગામના લોકો તેમને ભારતીય સેના સમજી બેસે છે કારણ કે તેઓ આતંકવાદી સરગના જતારાના અત્યાચારોથી પરેશાન છે. આ પછી ફિલ્મ કોમેડીમાંથી બહાર નીકળીને હળવા ભાવનાત્મક વળાંક પણ લે છે. બીજા ભાગમાં કેટલાક દ્રશ્યો કોમિક ‘બજરંગી ભાઈજાન’ની યાદ પણ અપાવે છે. આખરે આ ટીમ ગામના લોકોને જતારાના આતંકથી કેવી રીતે બચાવે છે, તે જ ફિલ્મનો ક્લાઈમેક્સ છે, જ્યાં લોજિક થોડું વધુ પાછળ રહી જાય છે, પરંતુ મજાથી હસતા-હસતા લોટપોટ ચોક્કસ છે.અક્ષય કુમાર પોતાના જૂના કોમિક અવતારમાં પાછા ફર્યા છે અને આખી ફિલ્મના સૌથી મોટા તાકાત પણ તેઓ જ છે. ખાસ વાત એ છે કે સંવાદોમાં ઘણી વાર તેમણે પોતાની છબીની મજાક પણ ઉડાવી છે અને તે જ દ્રશ્યો સૌથી વધુ હાસ્ય લાવે છે, જાણે તેઓ પોતે પણ જાણતા હોય કે અહીં લોજિક નહીં, ટાઈમિંગ કામ આવશે.




