પ્રેમ સંબંધમાં થયેલી પાર્ટનરની હત્યાઓ મામલે NCRBના ધ્રુજાવી દેનારા ડેટા
ઘણીવાર એવું કહેવામાં આવે છે કે દરેક સંબંધ વિશ્વાસના પાયા પર ટકેલો હોય છે. જોકે, જ્યારે તે જ પાયો મૃત્યુના જાળમાં ફેરવાઈ જાય છે ત્યારે સમાજ માટે ભયભીત થવું સ્વાભાવિક છે. પુણેમાં તાજેતરમાં બનેલી એક સનસનાટીભરી ઘટનાએ ફરી એકવાર દેશને હચમચાવી નાખ્યો છે. 20 વર્ષીય સિયા ગોયલે તેના 26 વર્ષીય મંગેતર કેતન અગ્રવાલની ચાલાકીથી હત્યા કરી નાખી. આ ન તો પહેલી ઘટના છે કે ન તો એકમાત્ર ઘટના જેણે આપણને આઘાત પહોંચાડ્યો છે. તાજેતરના ભૂતકાળ પર નજર કરીએ તો બીજા ઘણા ભયાનક કિસ્સાઓ બહાર આવ્યા છે. થોડા સમય પહેલા રાજા રઘુવંશી અને સોનમના નામ હેડલાઇન્સમાં આવ્યા હતા જ્યારે એક સુંદર સંબંધની શરૂઆત ભયાનક હત્યામાં સમાપ્ત થઈ. અને મેરઠના કુખ્યાત ‘બ્લુ ડ્રમ’ કેસને કોણ ભૂલી શકે? તે કિસ્સામાં પત્ની (મુસ્કાન)એ તેના પ્રેમી સાથે મળીને તેના પતિ સૌરભની હત્યાનું કાવતરું ઘડ્યું. ક્રૂરતાની બધી હદ વટાવીને તેણીએ પતિના શરીરના ટુકડા કરી નાખ્યા અને પછી તેને બ્લુ પ્લાસ્ટિકના ડ્રમમાં ભરી દીધા. આ ઘટનાઓ ફક્ત ગુનાની વાર્તાઓ નથી, તે આપણા સમાજમાં ઊંડા બેઠેલા અને ભયાનક ‘મનોરોગ’ના પુરાવા છે. આવી ઘટનાઓ જોયા-જાણ્યા પછી લોકો ઘણીવાર ધારે છે કે તે કોઈ વિકૃત મનનું કામ છે અને સમાજમાં આવી ઘટનાઓ ભાગ્યે જ બને છે. જોકે નેશનલ ક્રાઈમ રેકોર્ડ્સ બ્યુરો (NCRB)ના ડેટા આ ગેરસમજને સંપૂર્ણપણે દૂર કરે છે. છેલ્લા પાંચ વર્ષના
સત્તાવાર આંકડાઓ પર નજર કરીએ તો ભારતમાં પ્રેમ અથવા પ્રેમ સંબંધોથી ઉદ્ભવતા હત્યાઓમાં ભયાનક રીતે સુસંગત વલણ જોવા મળે છે:
- Advertisement -
વર્ષ 2020: 1443 હત્યાઓ
વર્ષ 2021: 1566 હત્યાઓ
વર્ષ 2022: 1401 હત્યાઓ
વર્ષ 2023: 1441 હત્યાઓ
વર્ષ 2024: 1391 હત્યાઓ
રિપોર્ટ સૂચવે છે કે આ હત્યાઓ પાછળના મુખ્ય કારણો જીવનસાથીની બેવફાઈ, ઈર્ષ્યા અથવા નાજાયસ સંબંધ છુપાવવાની ઇચ્છા હોય છે. જ્યારે કોઈ વ્યક્તિને લાગે છે કે તેનો વર્તમાન મંગેતર અથવા પતિ તેના નવા જીવન અથવા સ્વતંત્રતાના માર્ગમાં અડચણરૂપ છે ત્યારે તે વ્યક્તિને કાયમી ધોરણે દૂર કરવાને અલગ થવાની લાંબી કાનૂની પ્રક્રિયા (છૂટાછેડા અથવા બ્રેકઅપ) પસંદ કરવા કરતાં તેને મારી નાખવાના સરળ શોર્ટકટ તરીકે જુએ છે.
મેરઠમાં બ્લુ ડ્રમમાં સિમેન્ટમાં દટાયેલા પીડિતની ચીસો હોય, પુણેમાં કોતરમાં પડી જતાં કેતનનો અંતિમ રુદન હોય, કે પછી પહાડોમાં હનીમૂન દરમિયાન લગ્નનો દુ:ખદ અંત હોય – આ ઘટનાઓ ફક્ત પોલીસ ફાઇલોમાં નોંધાયેલા કેસ નંબરો નથી. તે આજના સમાજની કડવી વાસ્તવિકતાનો અરીસો દર્શાવે છે. જ્યાં માનવ સંવેદનશીલતા અને સહાનુભૂતિ લગભગ અદૃશ્ય થઈ ગઈ છે. ‘ઇન્સ્ટાગ્રામ અને રીલ્સ’ના આ યુગમાં જ્યાં લગ્ન અને સગાઈ બહારથી એકદમ પરફેક્ટ દેખાય છે પરંતુ અંદારખાને વાસ્તવિકતા ઘણીવાર ખૂબ જ ભયાનક હોય છે.
અંગત વ્યક્તિઓ દ્વારા જ વર્ષે સરેરાશ 1400થી વધુ લોકોની હત્યા
ભારતમાં દર વર્ષે સરેરાશ 1400થી વધુ લોકો તેમના ખૂબ જ નજીકના વ્યક્તિ – જેમ કે જીવનસાથીના હાથે પોતાનો જીવ ગુમાવે છે. આ આંકડા આપણને એ વિચારવા માટે મજબૂર કરે છે કે આપણે જેને ‘પ્રેમ’ અથવા ‘પ્રતિબદ્ધતા’ તરીકે કહીએ છીએ તે કેટલી સરળતાથી પૂર્વયોજિત ઠંડા કલેજે હત્યામાં પરિવર્તિત થઈ શકે છે. ઓસ્ટ્રેલિયન ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઓફ ક્રિમિનોલોજી (AIC) દ્વારા એક મહત્વપૂર્ણ ખુલાસો આવા ગુનાઓ પાછળના ગુનેગારોની માનસિકતા પર પ્રકાશ પાડે છે. શું તેઓ અચાનક ગુસ્સામાં આવીને આ કૃત્યો કરે છે? આ વૈશ્વિક અભ્યાસના મુખ્ય તારણો હાલના ત્રણ ભારતીય કેસ (સિયા, સોનમ અને મુસ્કાન) પાછળની સમગ્ર મોડસ ઓપરેન્ડીને ઉજાગર કરે છે.
- Advertisement -
ઠંડા કલેજે રચવામાં આવેતું એક ગણતરીપૂર્વકનું કાવતરું
AIC રિપોર્ટ એક ચોંકાવનારી હકીકત જાહેર કરે છે: સ્ત્રીઓ તેમના ભાગીદારોને મારી નાખે છે તેમાંથી લગભગ અડધા (48 ટકા) કિસ્સાઓ આવેગજન્ય રીતે અથવા ક્ષણિક ગરમીમાં કરવામાં આવતા નથી. આ સંપૂર્ણપણે ‘પૂર્વયોજિત’ હત્યાઓ છે – મહિનાઓ અગાઉથી ઠંડા કલેજે આયોજિત હોય છે. પુણેની સિયા ગોયલનો કિસ્સો આનું ઉત્તમ ઉદાહરણ છે. ટ્રેકિંગ ટ્રીપના બહાને તેના મંગેતરને એકાંત સ્થળે લલચાવીને જ્યાં કોઈ સાક્ષી નહોતા અને પછી હત્યાને અકસ્માત તરીકે રજૂ કરવાનો પ્રયાસ કરવો એ સ્પષ્ટપણે એક ગણતરીપૂર્વકની ગુનાહિત યોજનાનો ભાગ હતો.
હત્યા કરવા સાથીઓ પર આધાર રાખવો
શારીરિક રચનાની દ્રષ્ટિએ સ્ત્રીઓ પુરુષોથી સીધી શારીરિક મુકાબલો અથવા ક્રૂર બળનો ઉપયોગ ટાળવાનું વલણ ધરાવે છે. તેના બદલે તેઓ બેમાંથી એક વ્યૂહરચના અપનાવે છે: કાં તો તેઓ તેમના જીવનસાથી પર જ્યારે તે સૂતો હોય ત્યારે હુમલો કરે છે અથવા તેઓ હત્યાના કાવતરામાં ત્રીજા પક્ષ જેમ કે પ્રેમીને સામેલ કરે છે. મેરઠનો ‘બ્લુ ડ્રમ કેસ’ આ ગુનાહિત સિદ્ધાંતને સંપૂર્ણ રીતે દર્શાવે છે. પોતે સીધો મુકાબલોમાં ભાગ લેવાને બદલે પત્ની મુસ્કાન તેના પતિને મારવામાં મદદ કરવા માટે તેના પ્રેમીનો સહારો લે છે.
