કામ એવું કરો જેમાં આનંદ મળે !

ડૉ.શરદ ઠાકર : મોર્નિગ મંત્ર

વર્ષોથી મેં ક્યાંક વાંચેલી એક વાત યાદ રાખી છેઃ “આખા દિવસ દરમ્યાન એક કામ એવું કરો જેથી રાત્રે પથારીમાં પડતાંની સાથે ઘસઘસાટ ઊંઘ આવી જાય”.
આવું કામ પ્રયત્નપૂર્વક ન કરવું, અનાયાસ સહજપણે થઈ જાય તો સારું. આજે સવારે મોર્નિંગ વોક કરવા માટે ગાર્ડનમાં ગયો ત્યારે આવું જ બન્યું. અમારો ગાર્ડન અમદાવાદનાં સર્વશ્રેષ્ઠ ગાર્ડન્સમાંનો એક છે. શહેરની બે અલગ અલગ નર્સરી સ્કૂલમાંથી મહિલા ટીચર્સ બાળકોના જૂથને લઈને ગાર્ડન બતાવવા આવી હતી. બન્ને ગ્રુપ્સ એકબીજાથી ભિન્ન હતાં. વીસ પચીસ નાના – નાના ભૂલકાંઓની સાથે બબ્બે શિક્ષિકાઓ અને એકાદ પ્યૂન જેવી બહેન હતી. અડધા ગાર્ડનમાં તો બાળકો ફરી શક્યાં પણ બીજા અડધા ભાગમાં પંદર વીસ વાંદરાઓનું આખું ગ્રુપ ધમાલ મચાવતું હતું. શિક્ષિકાઓ સમજી ગઈ કે એ ભાગમાં નાના બાળકોને લઈને જવાનું જોખમ ભરેલું ગણાશે. આથી તેઓ દૂર ઊભી રહીને બાળકોને રોકી રહી હતી.
બાળકો તો કંઈ સમજે નહીં. તેઓ ગાર્ડનના એ ભાગમાં પણ જવા ઇચ્છતાં હતાં. મેં આ જોયું. મારા હાથમાં લાંબી જાડી મજબૂત લાકડી હતી જે હું ગાર્ડનમાં રોજ મારી સાથે રાખુ છુ. મેં શિક્ષિકા બહેનોને કહ્યું “ હુ વાંદરાઓને ભગાડુ છુ, તમે બાળકોને લઈને મારી પાછળ આવી શકો છો. એક શિક્ષિકા બહેને બાળકોને કહ્યું” ચાલો બચ્ચાઓ! દાદાની પાછળ પાછળ ચાલો. હવે ડરવાની જરૂર નથી”. ભૂલકાંઓ ખુશ થઈને કૂદવા લાગ્યા. અમારો સંઘ આગળ વધ્યો. ત્રણેક વર્ષની એક દીકરીએ મારો હાથ પકડી લીધો. ધીમેથી મને પૂછવા લાગી, “દાદા, તમે ખરેખર મારા દાદા છો? મારા પપ્પા તો કહેતા હતા કે તારા દાદા ભગવાન પાસે પહોંચી ગયા છે. તમે ભગવાન પાસેથી આવ્યા? મને હેલ્પ કરવા માટે?”
મેં હા પાડી. નાના બાળકોનું મગજ કેટલું સંવેદનશીલ હોય છે! મોટાઓએ કહેલી દરેક વાતને તેઓ સાચી માની લે છે. મારે એનો ભ્રમ તોડવો ન હતો. મેં એની આંગળી પકડી અને મારી પૌત્રીને ચલાવતો હોઉં એવા વાત્સલ્ય ભાવથી એને મારી સાથે ચલાવી. થોડી વાર પછી એમની મુલાકાત પૂરી થવાનો સમય આવ્યો. મેં છૂટા પડતી વખતે તેને કહ્યું.. બેટા, હવે મારા જવાનો સમય થઈ ગયો. ફરી ક્યારેક મળીશું..
જતાં જતાં એ મારી સામે હાથ હલાવીને કહેતી ગઈ, “બાય, દાદા, થેન્ક યુ. હું ઘરે જઈને પપ્પાને કહીશ કે આજે મને દાદા મળ્યા હતા.”
આ સાંભળીને બન્ને શિક્ષિકા બહેનો આંખ ભીની કરી બેઠી હતી. એ ફલડાં તો ગયા, પણ એ પછી મારા ચાલવામાં અનેરો આનંદ અને થનગનાટ હતો. મેં ખોટુ બોલીને પણ એ દીકરીને સાચો આનંદ આપ્યો હતો.
મને પેલું ગીત યાદ આવી ગયુંઃ પલભર કે લિયે કોઈ હમે પ્યાર કર લે જુઠા હી સહી. આજે રાત્રે મને ઘસઘસાટ ઊંઘ આવી જશે.