એક છોકરો જીવનમાં વારંવાર નિષ્ફળતાઓનો સામનો કરી રહ્યો હતો. 28 વર્ષની ઉંમર સુધી એ જે જે ક્ષેત્રમાં ગયો બધે જ એને કારમી નિષ્ફળતા મળી. અરે, ધંધા વ્યવસાયમાં તો ઠીક અંગત જીવનમાં પણ નિષ્ફળતાઓ એનો પીછો નહોતી છોડતી ! 28 વર્ષ પછી એણે રાજકારણમાં ઝંપલાવ્યું તો નિષ્ફળતાઓ ત્યાં પણ એની સાથે જ આવી. 52 વર્ષની ઉંમર સુધી એ માણસ રાજકીય ક્ષેત્રે જુદી-જુદી ચૂંટણી લડતો રહ્યો અને હારતો રહ્યો.
એણે હવે એવું નક્કી કર્યું કે, ‘આ મારી છેલ્લી ચૂંટણી. હવે મારે ચૂંટણીમાં ઊભા રહેવું નથી.’ એણે નક્કી કરેલી આ છેલ્લી ચૂંટણીમાં નસીબ એની સાથે હોય એમ એના હરીફ તરીકે એક એવી વ્યક્તિએ ફોર્મ ભર્યું જેને લોકો ખૂબ નફરત કરતા હતા. એ માણસ ચારિત્ર્યમાં હલકો હતો, એટલે આ વખતે તો ચૂંટણી જીતવાના પૂરા ચાન્સ હતા.
ચૂંટણીઓ પૂરી થઈ. પોતે આ વખતની ચૂંટણી જીતશે જ એવા વિશ્વાસ સાથે તાર ઑફિસમાં બેઠા બેઠા ચૂંટણીનાં પરિણામોના સંદેશાઓ સાંભળી રહેલા આ માણસના ચહેરા ઉપર વેદનાનાં વાદળો દેખાવા લાગ્યા. કારણ કે પેલો સાવ હરામી જેવો માણસ પણ પરિણામમાં એના કરતા ધીમે ધીમે આગળ નીકળી રહ્યો હતો.
પોતાના જીતવાની કોઈ શક્યતાઓ નથી એવું લાગતા આ માણસ તાર ઑફિસમાંથી બહાર નીકળી ગયો. બહાર વરસાદ પડેલો હતો આથી તનાવ દૂર કરવા એ બહાર ચાલવા નીકળી પડ્યો. રસ્તામાં કીચડમાં તેનો પગ આવતા પગ લપસ્યો અને એ પડતા પડતા માંડ બચ્યો. એ જ ક્ષણે એને વિચાર આવ્યો, હું લપસ્યો છું, પણ પડ્યો નથી.
બસ. ભલે હું હાર્યો, હું લપસ્યો છું, પણ પડ્યો નથી. હું હજુ ચૂંટણી લડીશ! આ માણસ હિંમત હાર્યા વગર ત્યાર પછીની ચૂંટણી લડ્યો, જીત્યો અને દેશના સર્વોચ્ચ સ્થાન પર પહોંચ્યો.
આ વ્યક્તિ એટલે અમેરિકાના સૌથી લોકપ્રિય પ્રમુખ અબ્રાહમ લિંકન.
કોઈપણ ક્ષેત્રમાં માત્ર સફળતાઓ જ મળે એ શક્ય નથી. નિષ્ફળતાઓ મળે ત્યારે એટલું જ યાદ રાખવું: હું લપસ્યો છું, પણ પડ્યો નથી.
હું નિષ્ફળતાને સ્વીકારું છું પરંતુ ફરીથી પ્રયત્ન ન કરવાની વૃત્તિને સ્વીકારતો નથી
– માઈકલ જોર્ડન
