ચાલ, આપણે રંગ વાવીએ… ઝાંખાપાંખા જીવતર ધોળી લાગે છે કે નહીં ફાવીએ

વહાલી જિંદગી,

ફાગણના લ્હાય ઝરતાં તડકામાં તપીને લાલઘૂમ થયેલું તારું મુખ કેસુડાના ફૂલ જેવું લાગે એમાં અમારી આંખોને રંગોની મિજબાની થઈ જાય છે. ટચલી આંગળીના નખમાં નેઈલ પોલિશનોસાબૂત રહેલો રંગ મારાં સપનાઓ સાચા પડવાની આગાહી પૂરતો હોય એવું અનુભવાય છે. તું અબીલ ગુલાલ ભરેલી એવી પોટલી છે કે એ જ્યારે ખૂલે ત્યારે એમાંથી રંગોનાં મેઘધનુષ મહોરી ઊઠે. જેમ યુવા હૈયાઓ હોળીની રાહ જોઈ મનમાં મનમાં રંગીન સપના જોવામાં આનંદ અનુભવે એમ જ હું દરેક ક્ષણે તારા રંગમાં ઓગળીને તારી અંદર જ છવાયેલો રહું છું. તારી હાજરીને મમળાવવી, સતત તારી ભીતર જ રહીને જીવનનાં દરેક રંગોને માણવા આ બધો મારો નિત્યક્રમ થઈ ગયો છે, એટલે જ હું પણ રંગીનમિજાજી થઈ તને વહાલથી વળગી પડું છું પછી મારી નસે નસમાં વહેતો રક્તપ્રવાહ રંગપ્રવાહ બની જાય છે.

તારું પળવારનું ગુસ્સે થવું મને ચૈત્ર – વૈશાખના વાયરા જેમ દઝાડી જાય છે. પણ અષાઢ – શ્રાવણ જેમ તારું વરસી પડવું નિશ્ચિત છે એટલે રાહત અનુભવું છું. તું મારો ખાલીપો ભરનાર અક્ષયપાત્ર છે. કશું જ માગ્યાં વગર અઢળક આપનાર, ઈશારો કર્યા પહેલાં જ બઘું પામી જનાર તું મારી આદત છે, વ્યસન છે. પાતળી પરમાર જેવી કનેક્ટ સિગારેટનોઊંડો કસ લઈ ધુમાડામાં તારો ચહેરો કોતરવા તલપાપડ થઈ જાઉં છું ત્યારે ભાન થાય છે કે એ આખરી કસ હતો. ઊંડા વિચારમાંથી બહાર આવી સિગારેટની રાખ એશટ્રેમાં ખંખેરું છું ત્યારે તારી સાથે કનેક્ટ થઈ ગયો હોઉં એવું અનુભવું છું. એકદમ ધીમી પણ ગળાને ગમે એવી સિગારેટની ફ્લેવર મહેસૂસ કરતો કરતો તારા પરસેવાની સુગંધમાં ગરક થઈ ફરીથી એક કનેક્ટ સળગાવી બેસું છું અને તું મારી અંદર સ્મરણોરૂપી હોળી રમવા હાજર થઈ જાય છે.

રંગની છોળ… ફાગણનાં તોફાન… અને તારી આંખોમાં ઊછળતું પ્રેમનું ઘોડાપૂર આ બઘું મને ફરીથી રંગીનીઓથી ભરી દે છે. જિંદગી! તારી સાથેની બધી જ ક્ષણો મને મોક્ષના માર્ગે દોરી જાય છે. મારાં માટે સત્ય, શિવ અને સુંદર એટલે જિંદગી. તારામાં રહેલી આ ત્રિવિધ સ્વરૂપશક્તિ મને ભગવાનનાં દર્શન કરાવે છે. પ્રથમ તો હું તારો આકંઠ પ્રેમી છું, ત્યારબાદ ભક્ત અને પછી ભોક્તા. તારા અને મારાં બબ્બે ત્રિકોણાત્મક વર્તુળોની અંદર બહાર બધે જ ફક્ત પ્રેમ વહી રહ્યો છે. આપણે બંને રંગની વાવણી કરીએ છીએ. કુદરત એ જ રંગોને વધું રંગીન અને ઘાટા બનાવીને આપણને આપે છે. જિંદગી! તું મને દરેક ક્ષણે સર્વશક્તિમાન અને દિવ્ય લાગે છે. તારી આ દિવ્યતાથી હું સંપૂર્ણપણે તારામાં ભળતો જાઉં છું… ખુદને મળતો જાઉં છું… દ્વૈત અને અદ્વૈતની ગહન વાતો હું નથી જાણતો પરંતું તને જાણ્યાં પછી મારામાં દ્વૈતાદ્વૈત કે કેવલાદ્વૈત બઘું જ એકરસ થઈ ઝીણું ઝીણું જંતર વગાડી રહ્યું છે. મેં સ્થાપેલી તારી હયાતીને વધારે શ્રદ્ધાથી જતન કરી સતત તારી મૂર્તિમાં મૂર્તિમંત બની જાઉં છું. જીવનનો શેષ ભાગ તારી અંદર અને આસપાસ રહીને વિતે તો આવનારી દરેક સંધ્યાના રંગોમાં મને રંગોત્સવનો સાક્ષાત્કાર થશે. તારી હથેળીને શ્રદ્ધાપૂર્વક ચૂંબન કરી, તારા ચરણમાં મસ્તક નમાવી, તારા માથા પર હળવો હાથ ફેરવી મારાં શરીરના ધ્રૂજતા બધાં જ અંગો શાંત થાય. શરીર પર પડેલી સમયની કરચલીઓમાં નવજીવન આવી જાય તો બુઢાપો ફરીથી નવયુવાનીમાં પગલાં પાડવા લાગે. મારે છેક સુઘી બુઢાપાને યુવાન થતો, યુવાનમાંથી બાળક બનતો અનુભવવો છે. આખા આયખાને તારે હવાલે કર્યું છે. જિંદગી!તું મને વૃદ્ધાવસ્થામાં સાથે રહેવાનું વરદાન આપીશને?

(શીર્ષકપંકિત:- લેખક)